Page 724

جلد سوم ۴۹ کتاب الحواله میرسد او را این سوگند دادن واگر طالب از سوگند منع آورد مطلوب خلاص میشود از رویش الباب الرابع فی مسائل شتی باب چهارم ثابت است در بیان مسئلهای متفرقه حواله الكفالة بشرط براءة الاصيل حوالة والحوالة بشرط مطالبة الاصيل كفالة كذا في التبييۃ (عالمگیری) کفاله بشرط خلاصی اصیل مدیون از مال دین حواله است و حواله بشرط طلب نمودن مال از اصیل مدیون کفاله است دفع السمسار دراهم نفسه الى الرستاقى ثمن لبسر ا وقطن الحنطة لياخذ ذلك من المشترى فعجز السمسار عن اخذها من المشترى فلا شيء در هاما (تختنا) جرت العادة في بلادنا ان السمسار يدفع من ماله الفسخة ثم يرجع على المشترى نصا كم الحوالة البايع على المشترى (عالمكيرى) دلال درمهای خود را داد بصحرائی در بهای دوشاب یا پنبه یا گندم برای اینکه وی بگیرد آنرا از مشتری پس عاجز شد آن دلال از گرفتن آن از مشتری از جهت افلاس او پس نگیرد دلال آنرا از گیرنده آن درمها در استحسان جاری شده عادت در شهرهای ما بآنکه دلال از مال خود برسناقی میدهد تا که رجوع کند بر مشتری پس میگردد مانند نیکه حواله کرده باشد بایع بر مشتری صراحة (زبدة الفتاوي) ثم فى بخارا قوم لهم حوانيت معدة للسمسرة يضع فيها اهل الرساتيق ما يريدون بيعها من الحبوب و الفواكه ويتركونها فيبيعها السمسار ثم قد يعجل الرستاقي فيدفع اليه السمسار الثمن من مال لياخذه من المشترى كذا فى القنية (عالمگیری) گفته است امام محمد رضی الله تعالی عنه که دلالان در بخارا قومی است که مرا یشانراد کا نهاست آماده برای دلالیکه میگذارند در آنها اهل قریه با آنچه اراده دارند بیع آنرا از حبوب و میوه ها و میگذارند آنرا و دلال میفروشد آنرا با گاهی تعجیل مینماید همان قروی رجوع کردنر ابخانه خود پس