Page 62

جلد سوم ۵۵ کتاب الوکالة ان يزوجه امراة فزوجه امراة قد بانها الموكل قبل التوكيل جاز اذا لم يكن الموكل شكى اليه من سوء خلقها او غير ذلك (قاضيخان) مردی وکیل کردانیید مردی را باینکه نکاح کند برای او زنی را پس بنکاح گرفت زنی را که تحقیق طلاق کرده بود انرا موکل پیش از وکیل کر دانید ن رو است این نکاح وقتیکه موکل شکوه نکرده بود بدی از بد خلقی او ویا غیر آن که دیگر عیبهائست ولوز وجه الوكيل امرأة فارقها الموكل بعد التوكيل لايجوز ( قاضیخان) واگر وکیل بنکاح گرفت برای موکل زنی را که طلاق کرده بود او را موکل پس از وکیل کردانیدن ر وانیست این نکاح ولو زوجها امراة باكثر من مهر مثلها جاز في قول ابى حنيفة رح ولا يجوز في قول صاحبيه رحمہما اذا زوجه باكثر من مهر مثلها بما لا يتغابن الناس فيه (قاضیخان) و اگر وکیل بنکاح گرفت برای موکل زنی را بمهر بسیار از مهر مثل آن زن رو است این نکاح در قول امام اعظم رحمة الله عليه ونزد صاحبین رحمہما الله تعالی رو انمیشود اگر آن قدر زیاده کرده بود از مهر مثل که بآن قدر مردمان فریب نمیخورند ولوز وجه امراة رتقاء او مقعدة او مجنونة قيل بانه يجوز عند الكل و الصحيح انه على الاختلاف ايضا ( قاضيخان ) اگر وکیل بنکاح گرفت برای موکل زنی تنگ فرج را که با او جماع کرده نمی شد و یا جا مانده بود و یا دیوانه بود گفته شده است که بدرستی این نکاح روا است نزد هر سه امامان رحمهم الله تعالی و صحیح این است که این مسئله نیز اختلافیست مثل مسئله سابق و لوز وجه صبية جاز وكذالو زوجه امراة حلف الموكل بطلاقها ثلثا ان تزوجها لجوز النكاح ويقع الطلاق (قاضيخان) و اگر وکیل بنکاح گرفت برای موکل دختر صغیره را رواست و همچنان اگر وکیل بنکاح بزنی موکل مطلقه او پر بقاء یا مقعده با دیوانه