Page 598

جلد سوم کتاب الکفاله ١٨٥ فيبرء الكفيل حينئذ بخلاف مالوسكت الطالب فلم يقل شيئا لايبرء ( فتح القدير) واگر یکبار بسیار به ضامن دهنده را از طرف ضامن بدون رضا من خلاص نمیشود از ضامن بآن سپر از ضامنی مگر وقتیکہ طلب کننده حق قبول کند ضامن دهنده را پس در انوقت ضامن خلاص میشود از ضامنی بخلاف از اینکه طلب کننده حق سکوت کند و ہیچ چیز نگوید که خلاص نمیشود آن اذا وكل الطالب رجلا بان ياخذاه كفيلا من المطلوب بنفسه فهاذا على وجهين اما ان اضاف الوكيل الكفالة الى نفسه ففى هذا الوجه حق مطالبة الكفيل للوكيل و ان اضاف الكفالة الى الموكل ففي هذا الوجه حق مطالبة الكفيل للموكل فان دفع للكفيل المطلوب الى الموكل برئ فى الوجهين جميعا استحسانا كذا فى الذخيرة اما اذام الى الوكيل فان اضافها الى نفسه برئ وان اضافها الى الموكل لا كذا فى التاتارخانية (عالمكيري) وقتیکہ طلب کنندہ حق وکیل گر ہند یک مردیرا کہ ضامن بنفس بگیرد برای از ضامن دهنده پس این هر دو وجه است یا اینکه وکیل نسبت ضامنی کرده باشد بنفس خود پس در اینصورت حق طلب نمودن ضامن وکیل رهت واگر وکیل نسبت ضامنی کرده بود به وکیل گیرنده خود پس در اینصورت حق طلب نمودن ضامن وکیل گیرنده راست پس اگر ضامن دا و ضامن دهنده بوکیل گیرنده خلاص میشود از ضامنی در هر دو صورت در استحسان همچنین مذکور است در کتاب ذخیره اما وقتیکہ ضامن سپار بد ضامن دهنده را بوکیل پس اگر وکیل نسبت ضامنی بخود کرده بود خلاص میشود ضامن از ضامنی واگر وکیل نسبت ضامنی را بوکیل گیرنده خود کرده بود خلاص نمیشود از ضامنی همچنین مذکور است در کتاب تا تار خانیه ولو ان ثلثة كفلوا بنفسی جر كفالة تکفل واحدة فاحضره احدهم برأوا جميعا وان كانت الكفالة متفرقة لم يبرأ الباقون وان ثلثة بمال كفالة واحدة او متفرقة فادى احدهم جميع المال برأوا (جوهرة نيره )