Page 596

جلد سوم ١٨٣ کتاب الکفاله رجل کفل لرجل بالف درهم ثم مات الطالب والکفیل وارثه برئ الکفیل عن ذلک الحق المال علی المکفول عنه علی حاله وان کانت الکفاله بغیرامره برئ المطلوب ایضا لانه لما مات الطالب صار ذلک المال میراثا عنه لوارثه ولو ملک الکفیل المال فی حال حیات الطالب بالقضاء او بالهبه یرجع علی المکفول عنه ان کانت الکفاله بامره والا لا یرجع علیه فکذا اذا ملک الکفیل المال بالارث وهذا اذا مات الطالب الکفیل وارثه فان مات الطالب المکفول عنه وارثه برئ الکفیل فان کان الطالبین اخر مع المطلوب برئ الکفیل عن حصه المطلوب و یبقی علی حصه الابن الاخر (قاضیخان) مردی ضامن شد برای مردی بهزار درم بعد ازان صاحب دین که مکفول له است مرد و ضامن وارث او بود ضامن خلاص میشود از ضامنی و مال ضامنی دین میماند بر مکفول عنه که مدیونست بر همان حال سابق و اگر ضامنی بدون امر ضامن دهنده مدیون بود آن مدیون نیز خلاص میشود زیرا که صاحب دین وقتیکه مرد مال ضامنی میراث ماند از او برای وارثانش حال اینکه اگر ضامن مالک این مال ضامنی میشد در حال زندگی صاحب دین باد او نمودن یا بخشش وی رجوع میکرد بر مکفول عنه مدیون اگر ضامنی بامر او بود و نه رجوع نمیکرد پس همچنان حکم است وقتیکه ضامن مالک آن مال شود بمیراث و این حکم خلاصی ضامن بمردن مکفول له وقتی است که مکفول له بمیرد و ضامن وارث او باشد و اگر مکفول له یعنی صاحب دین مرد و مکفول عنه یعنی ضامن دهنده وارث او بود چنانکه پسر او بود مثلا ضامن خلاص میشود و اگر مر آن مکفول له را که صاحب دین او پسر نیز بود با آن مکفول عنه ضامن خلاص میشود از حصه مکفول عنه و باقی میماند بر ذمه او حصه آن دیگر پسر ولو سلم المکفول به نفسه کفلته باز یقول سلمت نفسی حتی دفعت الیک کفاله فلان صح عن كفالته فبرأ الکفیل بذلك فلو لم يصح سلمت نفسي من كفالة فلان فلا يبرأ وهذا اذا كانت الكفاله بالامر اما اذا كانت بغير الامر لا يبرأ لذلك كقول له (هندیه و فتح و عنایه و جوهره نیره) و اگر ضامن دهنده بنفس خود سپارید نفس خود را از جهت