Page 578

جلد سوم ١٦٥ کتاب الکفالة واگر مردی ضامن شد برای شخصی از طرف دیگری بها چیزی آن شخص بر آن وکیل فیروشد آنرا با دین بدهد یا قرضمم اور او ضامن دهنده غایب شد وگواهان گذرانید طلب کننده حق بر آن ضامن که بدرستیکه وی از طرف فلان ضامن شده برای من بهای چیزی که من بفروشمر با دین یا قرض بدهم او را و بدرستیکه من بین قرض دادم او را پس از ضامنی و آنضامن منکر شد از ان در نیصورت حکم کرده میشود بر ضامن آن غایب بغیر خلاف ومن اقام البيئة ان له على فلان الغائب كذا وان هذا كفيل عنه بامرة فانه يقضى على الكفيل وعلى المكفول عنه جميعا وتثبت امره فلو حضر الغائب بعد ذلك فللكفيل الرجوع عليه ولا يحتاج الى اقامة البيئة عليه لوكانت الكفالة بغير امرة يقضى على الكفيل خامة الجريم رهنا وقرروهاية و کسی که گواهان گذرانید که بدرستی مرا بر فلان غایب این قدر مبلغ دینی است این مرد ضامن است از طرف او بفرموده او پس بدرستیکه حکم کرده میشود بان مبلغ بر ضامن و بر آنضامن دهنده غایب بحیت و ثابت میشود امر نمودن آن غایب بضامنی آن ضامن پس اگر حاضر شد آن غایب میرسد ضامن را رجوع نمودن بر او وحاجت نیست بگذرانیدن گواهان بر او واگر آنضا منی بدون امر غایب مدیون بود در نیصورت حکم کرده میشود خاص بر ضامن و دی رجوع نکند بر آن غایب وفى الجامع الكبير جعل المسئالة على اربعة اوجه فقال اما ان تكون الكفالة مطلقة نحوان يقول كفلت بما لك على فلان او مقيدة بمقدار من المال نحوان يقول كفلت لك عن فلان بالف درهم وكل وجه على وحيان اما ان يكون الكفالة بامر المكفول عنه او بغيرامرة وقد علمته أن المقيدة اذا كانت با ارجاء كان القضاء بها عليهما والافعلى الكفيل فقط واما المطلقة فالقضاء على الكفيل قضاء على الأصيل سواء كانت بامرة او بغير امرة (فقر اللكناوي الجنا) وامام محمد رحمه الله تعا در جامع کبیر گردانیده است این مسئله را بر چهار وجه پس گفته است که بدرستیکه ضامنی مطلق باشد چنانکه ضامن بگوید که ضامن شدم بآن چیزی که تر است بر فلان یا مقید بوده باشد بمقداری از مال چنانکه بگوید که ضامن شدم ترا فایده گواهان گذرانید بضامنی ضامن از طرف غایب فایده این مسئله بر چهار وجه است