Page 512

جلد سوم 99 كتاب الكفالة كه طلب كند از ضامن سپردن مکفول به را که فلان ست و هیچ مهلت ثابت نمیشود برای ضامن درین طلب دوم پس اگر ضامن درین طلب دوم سپر د نفس مکفول به را بمکفول و مکفول له ابراء نکرد برای ضامن از عهده سپردن او پس هیچ جیز نیست بر ضامن بعد از ان اگر سپرد او را و مکفول له ابرا نکرد برای ضامن بعد از ان خواست از ضا سپردن نفس او را درین صورت سپردنش لازم میشود بر ضامن دوم بار و لکن ثابت میشود برای ضامن مهلت یکماه دیگر بعد از همین طلب او و وقتیکه آن مهلت تمام شد و نسپر د و بود او را باز طلب کرد از او نفس مکفول به را پس درین هنگام هیچ مهلت ثاب نمیشود برای ضامن تا که مکفول را نسپرده نفس مکفول به را و همچنین حکمست در باره ضامن و مکفول له تا عقد كفاله با قيست ثم لا يخفى ان هذا فى كفالة النفس اما في كفالة المال فانه بعد تسليمه لا يطالب به ثانيا لان الكفالة تنتهي به ولذا قال فى الذخيرة ولو كفل بالف على انه متى طالبه به فله اجل شهر فمتى طالبه فله الاجل فاذا مضى فله اخذه منه متى شاء بالطلب الاول ولا يكون للكفيل اجل شهر آخر (رد المحتار) بعد از ان پوشیده مباد اینکه حکم مذکور در ضامنی بنفس هست و اما در ضامنی بمال پس بدریستیکه ضامن بعد از ان که مکفول به را بمكفول له سپر د پس دوم بار طلب کرده نمیشود سپردن آن زیرا که ضامنی او بآخر رسید بآن سپردن و اینهکمست که گفت است در کتاب ذخیره واینکه اگر کسی ضامن دیگری شد بهزار درم بشرط اینکه هر وقت که مکفول له طلب کند از ضامن ہزار درم را پس برای ضامن مهلت یکماه باشد پس وقتیکه از وی طلب کند آنر برایش مهلت یکماه ثابت می شود و وقتیکه آن ماه بکذرد پس میرسد مکفول له