Page 473

جلد سوم ۶۰ کتاب الكفالة لفظ محمل لانه مختزانة المفتين (فصلا می خا لمگیری) و اگر گفت شخصی چند قومی را که معین و معلم بودند اینکه هرچه شما را از فلان آید برمن لازم باشد هیچ چیز لازم نمیشود برا و باین ضامن شدن او زیرا که این گفته او که از فلان آید مجملست همچنین مذکورست در کتاب خزانة المفتين في فوائد جلبي ادعى على أخر كه غلام تو لي كه بمن بضاعت داده و كفته اكرو وي خيانتي كند در مال تو که بضاعت كير نده من در ضمان آنم و عهده آن بر من است وي چندي از ما لمن خيانت کرده او احب بر تو که بدهي اليصح دعواه قال نعم (فصول عمادي) و مذکورست در فواید جله من رح اینکه اگر شخصی دعوی کند بر شخصی دیگری که غلام تو لی که بمن به بضاعت داده و گفته که اگر وی خیانتی کند در مال تو که بضاعت گیرنده من در ضمان آنم و عهده آن بر ذمت الحال آن غلام چندی از مال من خیانت کرده است واجب است بر تو که بدهی آیا صحیح میشود دعوی آن شخص یا نه گفت میدم آری صحیح میشود دعوی او ولو قال انجه وي خيانت كند در ضمان آنم لا يؤخذ المالك بذلك ويكون في رقبة العبد (فصول عمادي) و اگر گفت آنچه آن غلام خیانت کند من در ضمان آنم یعنی ضامن آن هستم گرفته نمیشود آن مالک بآن گفته او و میباشد آن مال بذمه و رقبه آن غلام در فیل مولی رحمه الله تعالى فيمن ادعى على انسان انه غصب عبدا فقال رجل انا ضامن بالعبد الذي تدعي قال هو ضا من حتى ياتي بالعبد فيقيم البيئة فان لم يأت به واستحقه بيئة فهو ضا من بقيمته ( عالمكيري) و روایت شده است از امام محمد رح در حق کسی که دعوی کند بر شخصی اینکه ان غصب کرده است غلامرا و مردی بگوید او را که من ضامنم بغلا میکه تو دعوی میکنی الم