Page 193

جلد سوم ۱۸۶ کتاب الوکاله الایستغدای عند المستاد لتقاذ الرغبا (تکمله) و از امثال قسم سوم است اینکه بگوید که بفروش این مال را در فلان بازار پس فروخت در بازار دیگر روا می شود و اگر گفت که نفروش این را مگر در فلان بازار پس فروخت در بازار دیگر روا نمی شود اگر میان این هر دو بازار تفاوت بود زیرا که رغبت اهل یک بازار با رغبت اهل بازار دیگر در یک مبیع تفاوت داشته باشد گاه گاهی قالوا هذا اذا کان رجلا رفیع القدر تحتشم الناس مخالفته وان كان وضیع القدر لا یصیر مخالفا لانه شرط شرطا لا یفید فلا یجب علی المامور مراعاته وان اكده بالنفي كمالوقال لا تبع الابالف اولا تبع الا بالنسية فباع بالغين او بالنقد جازلانه غير مفيد اصلا ( تكمله) گفته اند علما که این حکم وقتیست که موکل مرد بلند مرتبه باشد که مردم از مخالفت او خوف میکنند و اگر کم مرتبه بود نمیگردد وکیل مخالف امر او زیرا که این شرط است که مفید نیست پس واجب نیست بر وکیل رعایت آن اگرچه تاکید کرده باشد بنفی فروختن بغیر آن چنانکه بگوید که نفروش مگر بهزار یا نفروش مگر بنسیه پس فروخت بد و هزار یا بهزار نقد روا می شود زیرا که این شرط مفید نیست اصلا التوكيل بالبيع نسیة ینصرف الی التوکيل بالبيع الی شهر وما فوقه (عالمگیری) وکیل گرفتن بفروختن بنسیه صرف میگردد بر وکیل گرفتن بفروختن تا یکماه و بیشتر و ان تر از ان دالوكالة يتقيد بزمان ومكان لكن في البزازية الوكيل الى عشرة ايام وكيل في العشرة وبعدها في الاصح وكذا الكفيل اي بالنفس (لجر) ولكنه لا يطالب الابعد الاجل كما في تنویر البصائر (دری مختار) و بدرستیکه وکالت مقید میشود بزمان و مکان لکن در بزازیه آورده است که وکیل تا ده روز وکیل است در ده روز و بعد از ان در اصح اقوال و همچنین حکم است در ضامن سرلکن فایده وکیل تا ده روز