Page 106

جلد سوم ۹۹ كتاب الوكالة امر واقع میشود بر نان اگر چه درهم بسیار باشد قالواهذا الذي ذكرفي شراء الطعام وانه لفظ الحنطة ودقيقها انما هو عرف اهل الكوفة فان سوق الحنطة ودقيقها عندهم فسوق الطعام واما في عرف غيرهم فينصرف إلى شراء كل مطبوخ وقال بعض مشايخ ما وراء النهر الطعام في عرف ديارنا ما يمكن أكله من غير ادام كالتمر المطبوخ والمشوي وغير ذالك ينصرف التوكيل اليه قال الصدر الشهيد وعليه فتوى كذا فى الذخيرة وغيرها ( فتح القدير) وبير قالت الثلثة و به يفتي (درمختار) و این دو موضع يتعارضها كل عبر الحنطة حنطتها فعلم استعارة از انیجا نه است فتح القدیر ینی دار شد مریدن طعام که میر و دبیات گندم و آرد او بر این نسبت که این عرف اهل کوفه است از جهتی که بازار گندم و آرد فرودمی نزد اهل کوفه نامیده میشود بازار طعام و اماد عرف غیر اهل کوفه پس میگیرد خریدن طعام خریدن هر مطبوخ که باشد و گفته بعضی مشایخ ما وراء النهر که طعام در عرف دیار ما صرف میشود با انچیزیکه ممکن باشد خوردن تنها بدون نان خورش مثل گوشت پخته شده و بریان کرده و غیر ازین دیگر سها پس میگردد توکیل بان گفته است صدر الشهید رحم که برین است فتوی همچنانست در ذخیره و غیر او و باین قایل است علما ثلاثه و باین فتوی شده است و اگر امر کردن در جانی بود که عادت داشتند خوردن غیر گندم و نان آنرا پس امر کردن صرف میشود بچیز یکه عادت مردم بر آنست وفي الوصيّة لهاى الشخصرية يدخل كل مطعوم ولودواء به حلاوة كسكنجبين ( در مختار) كانه محمول على ما اذا خصه العرف بذلك (تکمله) در صورت وصیت نمودن برای شخصی بطعامی داخل میشود هر خوردنی اگر چه دو بود که دران شیرینی باشد مانند شربت سکنجیل گویا که این قید شیرینی محمول است بر تخصیص نمودن عرف بان قيد دفع الي رجل عشرة دراهم وام بان يشترى إله بها حنطة يزرعها أودفع اليه دراهم ليزرع الحنطة فاشترى له المامور حنطة فزرعها في وقت لا يخرج الزرع قالوا ان كان اشتراها الوكيل في أوان الزراعة فزرعات فائده طعام عرف اہل کوفه گندم و آرویا و در عرف غیر لحم است فائده در وصیت بطعام داخل میشود و یا اگر چه دارای شیرین باشه فائده توکیل در دهم دا دو گفت برای کشتن گندم بخر این بخرند وجب است