Page 231

٢٢٦ کپتان هیچوقت فاش کردن اسرار خود را نمیخواهد ، و ما را هم نمیگذارد که برائیم وراز او را بعالم فاش کردانیم . ند - پس امید شما به چیست ؟ من - امید من آنست که البته بعد از چندى يك فرصتی بدست خواهد افتاد ، ماهم از آن استفاده خواهیم کرد ! ند - اوه جانم ! چرا برای آن استفاده حالا شتابان نشویم ؟ که میداند که در انوقت کجا خواهیم بود ؟ من - یا در نجا خواهیم بود ، یا در چین ، یا در آمریکا ؟ ند - معلم افندی سخنان شما همه هوائیست حال را گذاشته دایما از استقبال بحث میرانید من میگویم حالا در بحر سفیده میباشیم همان فرار کنیم . من - دوست من ندلاند ، درینخصوص هیچ ممانعتی ندارم هر وقت كه يك فرصت جدی و حقیقی بدست آور دید مرا خبر بدهید همان با شما همراهی خواهم کرد اما اینقدر توصیه میکنم که باید بسیار احتیاط بکنید که فرصت جدی و درست باشد زیرا اگر درست و جدی نباشد و یکبار در اثنای گریختن گرفتار آئیم دوباره هیچ وقت روی آزادی را نخواهیم دید ، و کپتان بهیچصورت گناه ما را عفو نخواهد کرد . ند - آفرین معلم افندی ، اینسخن شما بسیار عاقلانه است ، ما هم تا فرصت جدی نباشد بر گریختن اقدام نخواهیم کرد . من - منهم قبول کردم ، اما اینرا بگوئید که فرصت جدی شما کدام فرصت را اندیشه کرده اید ؟ ند - فرصت جدی آنست که در يك شب تاریکی نوتیلوس از کنار کدام ساحل نزدیکی