Page 191

١٨٦ و مهارت خود نوتیلوس را ساخته و در میان آن در امده در قعر بحر در امده است. حالا نکه معاینه کردن کپتان نمو و کپتان دوم افق را، و تغییر یافتن احوال او، و ربو دن دوربین را بشدت از دستم. و محبوس ساختن و بیهوش کردن ما، و در همان شب مصادمه کردن نوتیلوس با یکچیزی، و هلاک شدن یکی از طایفه های او چیزها ایست که فکر مرا بدیگر معانیها سوق مینماید. آیا نوتیلوس با چه چیز مصادمه کرد؟ آیا در افق چه چیز اسرار انگیزی بود که کپتان نشان دادن آنرا بمن نخواست؟ پس معلوم میشود که کپتان نمو تنها بگریختن از انسانها اکتفا نمیکند! بلکه سفینه مدهش خود را آلت بعضی انتقامهای مدهشی که سبب آنرا هنوز ندانسته ام نیز میگر داند. معما فیه تا بحال هنوز در یخصوص هایک قرار قطعی داده نتوانسته ام، تنها بنوشتن مشاهدات خود اکتفا میورزم و امید میکنم بلکه استقبال مرا بر احوال مطلع گرداند. آیا ما هم ابداً درین کشتی خواهیم ماند؟ هزار ما نیز در همان جنگل مرجان خواهد شد؟ اما با کپتان چون وعده و قول در باب اگریختن نداده ایم هر گاه یک فرصتی برای گریختن بدست آید هیچ قصور نخواهیم کرد. کپتان نیز چون دانسته است که گریختن ما محالست از انرو بیغم و امین میباشد. ولی آیا فرصت گریختن بدست ما خواهد آمد؟ اینهم مجهول هر گاه فرصت گریزبداست هم بیاید بسبب محروم شدن از تماشای بدایع بحریه متأ سف و محزون خواهم شد! رفته رفته بقطعات مسکونه تقرب مینمائیم. درین اثنا هر گاه یک فرصتی ظهور نماید تنها برای دیدن بدایع بحریه رفقا را از ان فرصت محروم گذاشتن آیا ظلم نیست؟ اما آیا این فرصت ظهور خواهد یافت؟ تا بحال تنها ششهزار فرسخ در زیر بحر قطع کرده ایم به بینیم که هنوز چقدر مسافه