Page 98

۹۱ تا شود دین تو صافی چون زلال باش دایم طالب قوت حلال آنکه باشد در پی قوت حرام در تن او دل همی میرد تمام مناجات بجناب مجیب الدعوات پادشاها جرم ما را در گذار ما گنه گاریم تو آمرزگار تو نکوکاری و ما بد کرده ایم جرم بی اندازه بیحد کرده ایم سالها در بند عصیان گشته ایم آخر از کرده پشیمان گشته ایم دایما در فسق و عصیان مانده ایم همقرین نفس و شیطان مانده ایم روز و شب اندر معاصی بوده ایم غافل از امر و نواهی بوده ایم بی گنه نگذشت بر ما ساعتی با حضور دل نکردم طاعتی بر در آمد بندهٔ بگریخته آبروی خود بعصیان ریخته مغفرت دارد امید از لطف تو زانکه خود فرمودهٔ لا تقنطوا بحر الطافت تو بی پایان بود ناامید از رحمتت شیطان بود نفس و شیطان زد کریما راه من رحمتت باشد شفاعت خواه من چشم دارم کز گنه پاکم کنی پیش ازان کاندر لحد خاکم کنی