Page 84

۷۷ آن کش افزود کفه حسنات وانکش افزود پلهٔ عصیان شاد زی گو که شد ز اهل نجات خون گری گو که ماند در خسران اشاره بصرط چون ز میزان و وضع آن ببرند پلی آنسانکه از قدم تا فرق تیز چون تیغ بلکه افزون هم هر که باشد ز مومن و کافر هر که کافر بود چو بنهد پای مومنان را رسد ز حق تائید هر کرا بر طریقت بنوی دوزخ از نور او کند پرهیز یا چو مرغ پران و باد وزان وانکه ضعفی بود در ایمانش بلکه در رنج آن گذرگه تنگ بر جهنم پلی عجب بنهند عابر آن بود در آتش غرق عرض آن موی بلکه از مو کم بر سر پل کنند شان حاضر قعر دوزخ شود مر او را جای لیک بر قدر قدرت توحید چون بنود است غیر راست روی بگذرد همچو برق خاطف تیز یا چو چیز دگر فزون تر ازان بنود زان گذشتن آسا نش باشد او را بقدر ضعف درنگ