Page image — the source of record
Machine transcription
( ٤٩ )
باب دوم در بیان شکنندهای وضوء
آنچه از پیش و پس عیان گردد
آبدست ترازیان گردد
مگر آن بادکان ز پیش بود
که وضوء هم بجای خویش بود
ریم و خون گر روان همی باشد
قی کنی پر دهان همی باشد
خواب تکیه زده وضوء شکند
تکیه بر خواب هیچ کس نکند
قهقهه در نماز و بیهوشی
باز دیوانگی و مدهوشی
هر که را شد مباشرت فاحش
فرج در فرج واير در بالش
شرح لغات
( عيان ) ظاهر (زيان) نقصان ( كان ) که آن ( بجای خویش بود ) یعنی نمیشکند ( تکیه برخواب هیچکس نکند ) اعتماد بران نکنند که احتمال دارد که از وی چیزی خارج شده باشد و او ندانسته باشد ( قهقهه ) خنده که خود شخص وشخص قریب او بشنود ( مدهوشی ) مستی ( مباشرت فاحش ) آنکه زن و مرد برهنه باشند وعضو مخصوص هر دوی ایشان باهم مساس کنند (فرج) راه پیش انسان (اير) اندام مخصوص مرد (بالش ) افزایش و مراد انتشار آلت است
حاصل ابيات
٩ - نه چیز شکنندۀ وضوء است - - اول چیزیکه از راه پیش وپس -- انسان ظاهر شود مانند بول وغائط وباد وكرم وسنك ریزه وبادیکه از راه پیش باشد وضوء بآن نمی شکند مگر زن مفضات اگر باد از طرف پیش او برآید وضوء او می شکند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.