Page 47

( ۲۷ ) کردن اینکه زنایاقتل نفس بغیر حق حرام نمیدود و همچنین آرزو کردن حلال بودن هرچیزیکه در یکدین ازدینها حلال نبوده باشد ( دوم ) گفتن اینقول من چه کرده ام که تا توبه کنم در جواب کسیکه او را بگوید در وقتیکه گناه یقینی را میکرد که این عمل گناه است ازان توبه باید کرد ( سوم ) گفتن ظالمی را که بخلق خدا اذیت بموجب شرعی میرساند که این ظلم ترا دوست دارم (چهارم) گفتن اینقول که حرام را از حلال دوست تر دارم که حلال دانستن حرام قطعی و حرام دانستن حلال قطعی کفرست ( پنجم ) نثار کردن درمها بر میخوار و مبارکباد گفتن برمیخواران و گفتن اینقول که حرمت خمر بقر آن ثابت نشده است ( ششم ) گفتن اینقول که هر که شراب نخورد یا زنانگیند مسلمان نیست ( هفتم ) صدقه کردن حرام قطعی باامید وار بودن ثواب آن ( هشتم ) اینقول که هرکه نماز کند کار را برخود دراز کند یا اینکه خدای تعالی مال مرا نقصان کرده است من از حق او تعالی نقصان میکنم ونماز نمیگذارم و روزه نمیدارم ( نهم ) اینقول که نماز نمیگذارم بطریق انکار که مدعایش منکر شدن از نماز باشد در جواب کسیکه اورا گفته باشد که نماز را اداء کن ( دهم ) دشنام دادن ایمان یا دین یا مذهب که مراد او دین ومذهب اسلام باشد یا فریاد لیا روح یا زبان یا دهان مسلمان و همچنین دشنام دادن پیر ومر شد وغیره که انسان را نادانسته بکفر میرساند والفاظ کفر بسیار است درین اوراق برای اختصار براینقدر اکتفاء نموده شد