Page 44

( ٢٤ ) خدایتعالی ترا بعذاب گرفتار میکند ( پانزدهم ) گفتن اینقول که اگر خدایتعالی مرا چنین امر میکرد نمی کردم ( نوع سوم ) در کلماتیکه درشان انبیاء عليهم الصلوة والسلام وخلفاء راشدین واصحاب رضى الله عنهم گفته شود وفقهاء كرام رحمهم الله تعالى آنها را كفر گفته اند ( اول ) منكر شدن و عيب گفتن واهانت نمودن پیغمبرى از پيغمبران ودشنام دادن يكى از ایشان (دوم) گفتن اینقول که اگر فلان شخص نبی می بود ایمان بوی نمی آوردم - ( سوم ) گفتن اینقول كه اگر در اين حادثه نبی شاهدی بدهد قبول ندارم ( چهارم ) بطريق شك وانكار گفتن که اگر آنچه پيغمبران گفته اند حق باشد - پس مایان نجات یافتیم ( پنجم ) بطريق تمسخر ياد كردن نام پيغمبران و ایشان را ستودن بطريق اهانت بوضعی که لایق شان ایشان نباشد ومخالف وضد درجهٔ نبوت باشد مانند جولا یا آهنگر یا دروغگوی و امثال آن نعوذبالله منها ( ششم ) گفتن اینقول که این بی ادبی و کار بد است در جواب کسیكه او را گفته باشد که هروقت که پیغمبرعليه الصلوة والسلام طعام می خوردند انگشتان مبارك خود را می لیسیدند زیرا که اینکار ازجملهٔ سنت است وبد دانستن سنت كفر است ( هفتم ) دشنام گفتن شیخین یایكی از ایشان رضى الله تعالى عنهما وانكار از صحبت وخلافت ايشان بنابر صحیح تر اقوال وقذف كردن عايشه صديقه رضى الله عنها وهر كافری که توبه کند توبهٔ او قبول واز قتل خلاص میشود مگر كافر بدشنام گفتن پیغمبری از پیغمبران (س) يايكى از شيخين (رض) كه در حق قتل توبهٔ او قبول نمیشود وحداً