Page 32

( ۱۲ ) وکم نمیشود و اعمال صالحه وطاعتها درذات خود زیاده میشوند ( سی و م ) ایمان و اسلام در عرف اهل شرع يك اند و در شرع شریف روا نیست كه بر كسی حکم شود كه مؤمن است مسلم نیست یا مسلم است نه مؤمن ( سی ویكم ) چون از بنده اقرار و تصدیق هر دو موجود شد درست است که بگوید که بتحقیق و یقین مؤمنم و چنین نگوید كه مؤمنم انشاء الله تعالی که در ایمان او تو هم شك کرده نشود ( سی و دوم ) شخص سعيد ونيك گاهی بد میشود چنانچه مسلمان مرتدشود نعوذ بالله من ذلك و شخص شقی و بدگاهی نيك میگردد چنانچه كسی بعد از کفر ایمان آرد و تغير در نيك شدن و بدشدن است كه از صفتهای بنده میباشد نه در نيك گردایندن و بد گردانیدن زیرا كه این دو از صفتهای او تعالی اند و تغير در ذات و در صفتهای او تعالی نیست ( سی وسوم ) بكردن گناه كبيره كسی کافر نمیشود تا كه آنرا حلال نداند ( سی وچهارم ) خداوند تعالى کفر وشرك را نمی آمرزد و بدون از کفر وشرك دیگر گناهان کبیره وصغیره را بفضل و كرم خود می آمرزد برای كسی كه رضای او تعالی به آمرزیدن اوشود ( سی و پنجم ) رواست که خداوند تعالی بندگانرا بگناه صغیره بعذاب گرفتار کند و رواست که گناه کبیره ایشانرا عفو کند بشرط آنکه آنرا حلال ندانسته باشند - وحلال دانستن گناهی که ثبوت آن بدليل قطعی شده باشد کفر است ( سی و ششم ) خداوند تعالى صاحبان گناه کبیره را که از دار دنیا با ایمان رفته باشند