Page 113

( ۹۳ ) در شهر و خواه در ده و خواه در بیابان و مالك مقدار هفتاد روپیه کابلی باشد خواه نقد خواه جنس از هر قسم مالیکه باشد زیاده از قرض و از اسباب لازمه خودش و عیالش مانند جای نشیمن و جامه دافع سرما و گرما و فرش و ظرف و اسلحه جنك بقدر ضرورت و مركب سواری و غلام و کنیز خدمت و كتب علم بقدر علمیت در علم دین اگر چه مقدار هفتاد روپیه مذكوره فائده مند و زیاده شونده نبود و سال بران نگذرد خواه آن شخص مرد باشد خواه زن برقول معتمد و عاقل و بالغ نیز باشد – قربانی کردن از جای طفل صغیر و غلام و کنیز برذمه پدر و مولی از مال خود واجب نیست بلکه مستحب است ( فقرة سوم ) وقت قربانی سه روز است روز دهم که روز عید باشد و روز یازدهم و روز دوازدهم که دو روز بعد از عید است روز اول بهتر است از دوم و دوم بهتر ست از سوم – ابتداء وقت وجوب قربانی که در شهر کرده شود بعد از نماز عید و در ده بعد از طلوع صبح صادق روز عید است که قبل ازان روا نیست لیکن مستحب است که در شهر بعد از خطبه عید و درده بعد از طلوع آفتاب قربانی کنند و نیز مستحب است که در روز قربانی کنند که در شب مکروه است هرگاه سه روز مذکور گذشت و قربانی را ذبح نکرد اگر حیوان را برای قربانی معین کرده باشد آن را زنده خیرات کند و اگر معین نکرده باشد قیمت گوسفندی که برای قربانی روا باشد باید کامل خیرات نماید ( فقره چهارم ) آنچه بدان قربانی ادا میشود جنس و عمر و مقدار