Page 77

صحیفه ۷۲ محاربه روس و ژاپان جلد چهارم شعله نثاری مستغرق بود، از هر سو صداهای ولوله افزایی سامعه خراش عقول میشد. کله های شرافنل هوای افق را بکفیدن خود و دودهای خود با سحابپاره های کوچک کوچک سفیدی مستور کرده بود که این سحابپاره ها بر سر افراد بنی بشر معلق بر هوا ایستاده باران مرگ میبارانید! گاهی با ان سحابپاره های هوایی، گردبادهای زمینی که از خوردن و کفیدن کله ها بالا میشده دمساز گردیده یک دیگر منظره به وجود می آورد. «ژاپانها در ظرف دو نیم ساعت بر کندکهای ما تخمیناً «۲۰۰۰۰» شرافنل انداخته بودند. اگر از تأثیر تخریبات ان صرف نظر کرده شده تنها بنظر یک جشن آتش بازی دیده میشد، الحق که یک منظره لطافت آور بینظیری جلوه گر بود! اما در حقیقت حال بر انسانهای میدان محاربه یک تضییق و فشار طاقت شکنانه اجرا میکرد. یک چاوش طوپچی ساعتها بر طوپ خود بی انکه زخمی بشود ایفای وظیفه کرده آخر بدرجه تنگ آمد که زیاده بر ان تحمل نتوانسته بارده لور خود بمغز خود زده خود را کشته است. مانند این بسی احوالهای فجیعی بوقوع آمده که موهای انسان را بر میخیزاند. «بعد از پیشین بیکساعت یکی یکبار یک حرکت متلاشیانه هیجان انگیزی پیدا شده، بقرقول تول غند ما رجعت آغاز کرده بودند. «درین وقت همه تول غند بحال رجعت بودند، وقتیکه به دره رسیدیم انفجارانه افراد پیاده و سواری، و عرابه ها و طوپها مالامال یافتیم. ژاپانها بدرازتی دره همه وادی را به طوپ میکوبیدند. بهزار مشقت به استاسیون رسیدیم در استاسیون یک هیجان متلاشیانه حکفرما بود. زخمیها را بجایکی تمام در واغونها انداخته استاسیون خالی گردید. ما هم از استقامت «وانجالین» حرکت کردیم. از عقب ما کله های ژاپان میکفید. از اطراف استاسیون علوهای حریق آتشین، و ستونهای