Page image — the source of record
Machine transcription
صحیفه ۱۵
محاربهٔ روس و ژاپان
جلد اول
در «یالو» دسته کشتیهای جنگی چین را تار و مار کردند، لیما نهای یعنی لنگر گاه های «پور آرتور» و «وای های وای» را بدست آوردند. در حالتیکه قطعات عسکر ئی ژاپون یکسر بطرف «پکین» که پایتخت چینست برفتن حاضر شده بودند ، در ان اثنا حکومت چین «لی هونغ چانغ» نام مأموری را به ژاپونیا فرستاد که یک متارکه نامه امضا کند و مذاکرات صلجیه را آغاز نهد.
معاهده نامه که در سنه ۱۸۹۵ «در سیمونازاکی» عقد گردید چنان نتیجه بخشید که استقلال حکومت قوره قبول شود. و بعد از ین حکومت چین بکار های قوره قطعاً مداخله نکند . و غیر از ین شبه جزیرهٔ «لی - یا-او - تونغ» و لنگرگاه «پور آرتور» نیز به ژاپونیان سپرده شد. اینست که این فقرهٔ آخرین روسیه را خیلی دلتنگ و پریشان خاطر ساخت. چونکه به این فقره هم قوره ، وهم اقسام جنوبیهٔ مانچوری را از دست باخت و هم از تصوری که «پور آرتور» را نقطه منتهای خط راه آهن «سیبریا» بسازد محروم ماند .
بناءً علیه بی آنکه وقت ضایع شود برای حائل و مانع شدن آمال سیاسیه ژاپون دولتهای فرانسه و آلمانیا را بمداخله کردن با خود متفق ساخت و به این واسطه قوت ذاتیهٔ خود را تزئید نمود .
در مقابل این اتفاق ژاپونیا ثبات ورزیده نتوانست لہٰذا بنابر معاهده (۸) تشرین (ثانی (۱۸۹۵) که در «پکین» امضا شد به ترک کردن شبه جزیره (لی یا او تونغ) مجبور گردید و الحاصل ژاپونیا بر خلاف ایمقه در مظفریات بر مقصود اصلی خود که عبارت بود از تجرید کردن شبه جزیرهٔ «قوره» و تأسیس دادن یک «اس الحرکات» عسکری در شمالی چین برای خود بدست آورده نتوانست . و برای ترویج مقاصد و افکار خود بحکومت «پکین» سخن خود را تلقین و تفهیم کرده نتوانست .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.