Page image — the source of record
Machine transcription
محيفه ۱۷۳ محاربه روس وژاپان جلد اول
هنوز خود را بدرجه پنجه زدن با روس مقتدر نمیدیدند .
در سنه (۱۸۶۳) بمقصد اینکه برای حرکات استیلا کارانه روسهايك
حد معینی در جزیره ساخالین تعیین شود دولت ژاپون به (پترسبورغ ) يك
سفیری ارسال نمود . هر گاه این مسئله که سفیر برای حل آن فرستاده شده
بود از طرف روسها قبول میگردید روسها قسم شمالی ، وژاپونها قسم جنوبی
جزیره مذکوره را تمامها به تقسیم برادرانه مالك ميشدند . و لی دولت روس
سفیر ژاپونرا بنظر حقارت دیده سخنان او را یکقلم رد نمود . و گفت : که
این جزیره بتمامها ملك مشروع روسست ، وتمام جزیره کاملاً در زیر حکم
و نفوذ روس درامده است درینباب حکومت ژاپون هیچ حق ندارد .
اینست که به اینصورت سفیر ژاپون را مأیوسانه رخصت دادند. ودروازه
شمالي ممالك ژاپون را که عبارت از جزیره ساخالین است ضبط وغصب
کردند . ژاپونها به اینهمه معامله های حقارت آمیز روسها بغیر از صبر کردن ،
و شب و روز در باب ترقی و قوت یافتن خودشان سعی و کوشش ورزیدن، و منتظر
فرصت ماندن دگر هیچ چاره نداشتند .
تنها در همین مسئله ( ساخالین ) ژاپونها از روسها مظهر حقارت نشده اند
بلکه در مسئله (کوریه) نیز خیلی آزارها و حقارتها کشیده اند .
ممالك (كوريه) تا بسیار سالها از اختلاط و مناسبات فرنگها سالم مانده بود.
و چون درسنه ( ١٨٧٦ ) - یعنی هنگامیکه جزیره ( ساخالین ) را به روسها
واگذار شدند ژاپونها کوریه ئیان را که بمذهب ، وبمليت ، وبلسان با خود
متحد میدیدند برای خوديك منبع استفاده ، ويك بازار تجارت دانسته بنابر
معاهده که با حکومت مذکوره عقد نموده بودند لنگرگاه ( فوزان ) را برای تجارت
ژاپون باز نمود .
در سنه (۱۸۸۰) بندرگاه(شه مولپو) نيز عيناً همین امتیاز را مالك گرديد. بعد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.