Page 132

صحیفه ۱۲۹ محاربه روس و جاپان جلد اول و (تالیه نوان) را به اجاره گرفته با خط راه آهن ماورای مانچوری به سیبریا مربوط و متصل نموده است. کیفیت استیلای اقصای شرق از طرف روسیه مسئله استیلای روسیه بر اقصای شرق بصورت بسیار عجیبی بوقوع آمده است : چنانچه بی آنکه آرزو و معلومات حکومت مرکزیه روسیه بوده باشد، اراضی وسیعه آمور اقصای شرق ، و سواحل مهمی که بر کنار بحر ژاپون بود بسایه جسارت فوق العاده و همت دلاورانه دو شخص روسی بممالک روسیه ضم و ملحق گردید . ازین دو شخص یکی (قونت موراو یه ف) بود که در سنه ۱۸۴۷ بوالیگری سیبریا تعیین شده بود . دیگری (نه وه لسکی) نام شخصی بود که در همان تاریخ به افسری ، (بایقال) نام کشتی نقلیه مقرر شده بود . بنام هر یکی از ین دو شخص هیکلها — یعنی مجسمه های یادگاری در (خاباروفسق) ولایت آمور ، ولنگرگاه (ولادیووستوق) برپا کرده شده است . یکسال پیش از والی شدن (موراویه ف) ، (قسطنطین) نام يك کشتی جنگی روس بجستجوی پیدا کردن منصب — یعنی آبریزش نهر آمور مأمور شده بود . اما این کشتی منصب نهر مذکور را نیافت. و کپتان کشتی مذکور بنابر راپورتی که بواسطه ناظر خارجیه آنوقت به (چارنیقولا) عرض و تقدیم نموده بود چنان دانستانده بود که منصب نهر مذکور بسببی که برای دخول کشتیها غیر مساعد است هیچ منفعت و قیمتی برای روسیه ندارد . و ازین بود که دولت روسیه آن اراضی محصولدار را بنابرین راپورت بچین وا گذار گردید . اما بعد از ان (موراویه ف) باز بضم و ملحق ساختن این قطعه جسیمه