Machine transcription
٣٩
قاعده سی و چهارم
برکافه قضات لازم است که اگر در تعلقه شان شخصی میرد
و میراث خوار نداشته باشد و بقراریکه در کتب فقه مذکور
است مال خود را بکسی از بیگانگان وصیت نکرده باشد
و یا اگر مسافری بمیرد و مالی ازو بماند بر قاضی لازم است
که تا انقضای مدت که عقل او حکم نماید برین که اگر میراث خواه
میداشت درین قدر مدت حاضر می شد آن مال را نگهدارد
و بعد از گذشتن زمانه مذکور بایست مال مذکور را در هر دو
حالت بواسطه حاکمی که با همان قاضی است به بیت
المال سپرده رسید خزانه سرکاری را حاصل
نماید پس اگر بعد از مدتی ورثه آن شخص متوفی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
