Page 349

۳۱۶ بر اتش هجرچون سپندم در نار فراق چون سمندر رباعی حیف ست ہزار حیف کہ شیران نامدار ضایع شود ز دست لعینان نابکار یارب ہر انکہ سینه شیرم ہدف بنود بریده باد سر ز تن وی ب ذوالفقار رباعی غریب و بیکس و حیران و مضطر حاشیه دل شکسته تو ج اکبر حاشیه ز دست حیدر کرار بحر جود وسخا پیاله گیر و بنوش آب کوثر حاشیه رباعی حق تعالی در ازل چون طینت ادم سرشت سرنوشت بہترم را زخون دل نوشت جز جناب کبریا با کس ندارم احتساب نی مرا خونی ز دوزخ نی بود میل بهشت رباعی از غم فرزند ما در ہامنی میزند چها ہمچو مجنون رخ بہ بحر و بر میگیرند چرا کنده نیم سوز می مانند بنار سو و ساز ہمچو شمع از فرق تا پا در نمی گیرند چرا رباعی عزیزم دل از خانمان بر گرفت سکونت بیا بر قلندر گرفت بناز عشق