Page 319

۲۸۶ ایمونس قلب آرمیده جانم زغمت بلب رسیده دیدم چو جمال دل ربایت عقل و خرد م ز سر پریده خوبان جهان بسی بدیدم چشمم چو جمال تو ندیده سروی که زبوستان خلدات در پیش قدت بود خمیده هرچند که ضعیف و ناتوانم یارب بمراد دل رسانم ایخسروزیب و زینت وفر دلها بگلست مسخر تنها نه منم اسیر زلفت در قید تو عالمیست یکسر افتاده بخاک آستانت دارا و کیان و هم سکندر برمن نظری کن ازعنایات دست من و دامنت بمحشر هرچند که ضعیف و ناتوانم یارب بمراد دل رسانم ای صبح زعارضت منور شیرین دهنت چو شهد و شکر افتاده دلم بشط شوقت از عشق تو گشته ام قلندر هستی تو ببرم پاکبازان بر طارم چرخ قبه زر عمرت