Page 284

۲۵۱ رفتم بمیکده دیدم قلندری در پای خم نشسته چو رند سکندری مست الست باده پرست منیر روی برکف نهاده پر ز می ناب ساغری جمعی نشسته بود زرندان پاکباز نوشید اند باده چو یاقوت احمری گفتم سلام گفت علیک بگوکیستی کاندر میان مجلس مستان حاضری گفتا تو کیستی و طلبکار چیستی در بحر ناز عشق چو مرغ سمندری گفتم زدست چرخ فلک اندر حجابم دارم امید آنکه کنی بنده پروری ساقی ضعیف و تشنه لبم جرعه بنوش اجرش ده ناد با تو خدا حج اکبری ای نوبهار حسن نظر کن بحال من دل برده ز خلق جهان همچو سامری آکین طاق زرنگار قضا با کسی نکرد از فقر و لق مانده و ز خسرو افسری پر کرده جام می ببش داد گفت بنوش لیکن زبان خموش کن جانز اکبری زان می که در سبو بمحبت نهاده ام بادا نصیب عالیه از جام حیدری دل برده است از من لب لعل شکر اقوال خلق وعده خلاف ست ستمگرا ای صفدر زمانه که مثلت بدهر نیست سردار حن و صف شکن فوج لشکر ای مهر ماه آئینه دار جمال تو سلطان وقت پادشه هفت کشور