Machine transcription
۲۳۱
ندارم ہیچ دگر جز خیال لعل لبت مرا چو نیست دگر هیچ بر زبان بی تو
در معتناق بگیرم ترا چو پیرهن که نیست همدم و همراز و همقرآن بی تو
نه میل جنت و نی خوف دوزخست مرا بخاطرم نبود فکر این و آن بی تو
فروغ حسن جہانتاب چون نبود شدت شعاع کوکبهٔ هفت آسمان بی تو
نزاکت چمن دہر از گل رویت که نیست زینت و هم زیب گلبه خان بی تو
ہزار حیف کہ پیوست دل بدست میگذارد بہار عمر گرامی شدم خزان بی تو
اگر زبان شود هر مو کجا توانم گفت چگونه میگذرد ساعت و زمان بی تو
از هجر و وصل توام نیست طاقت گفتار
گرفت حالت را نیز حبس و جان بی تو
در باغ خلد نیست گلی همچو روی تو مشک ختا گشته خجل پیش موی تو
خورشید و ماه آئینه دار جمال تست عطر و عبیر دم زند پیش بوی تو
بگرفته باج از ارم عشرت سرای تو نبود نسیم روضه رضوان چو کوی تو
نتوان بیان خامه که وصف او اکند این ملک تسخیر فرخنده خوی تو
ادراک و فهم و صبر و قرارم بیاد رفت عمرم گذشت در هوس آرزوی تو
کاغذ ز روی غیرت از خون دل کنم شرح فراق خویش نویسم بسوی تو
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
