Page 244

۲۱۱ زان باده که غمم ز دل رباید یک جرعه بده که مستمندم در سر بودم خمار وصلت هجر تو دل کباب بندم گشتی تو مرا چه چاره سازم جز قاتل خود یے نپسندم یک بوسه بخون بهای عاشق نبود عجبی اگر دهندم ما را سگ کوی خویشتن خوان زین مژده بکن تو سربلندم دل بود بدستم و زشوقت در بحر محبتت فگندم در ظلمت هجر و فرح وصلت گه گریه کنان و گاه خندم عایشه شکسته سربلند است کافتاده آن قد بلندم عارضت رشک قمر می بینم دهنت غنچه تر می بینم نرگس شوخ تو در جلوه گری هرزمان طرح دگرمی بینم تیر مژگان تو با هر که رسد ساعتی زیر و زبر می بینم طاق ابرو تو چون قوس قزح بر عدو فتح و ظفر می بینم تخت پیشانیت اییوسف چون طلوعی بسحر می بینم آبحیوان شفا بخش ترا خوشتر از شهد و شکر می بینم