Page 199

١٦٦ جانفدای شیوه آن گلعذار سبز خط دل بقربان ادای آن نگار سبز خط گلشن رویش گرو بگرفته از خلد برین روضه رضوان ندارد نوبهار سبز خط بیوصالش در نظر گل همچو خار آید مرا ای خوش آنروزی که بودم در کنار سبز خط میبرد از ره بحق این شیخ صنعان را ببرم نرگس شهلای شوخ پرخمار سبز خط جفت ابرو چون هلال ماه نو در سحر میدلانرا کشت تیغ آبدار سبز خط بهر صید مرغ دل نهاده دام پیچ پیچ کاکل عنبر سرشت مشکبار سبز خط ایحذر چون بگذری زین بچه خونخوار او از خدنگ غمزه مردم شکار سبز خط قامتش را گر بخوانم سرو بستان ارم می نگنجد بر زبان وصف شعار سبز خط تا شدم همبستر الفت بهر صنم گشته ام پروانه شمع عذار سبز خط توتیای خاک کویش گر بدست آید مرا سازمش کحل بصر از رهگذار سبز خط مژده وصلش بیار دگر من باد صبا در و گوهر میکنم هردم نثار سبز خط تخم ناصوریکه من دارم ندارد هیچکس از فراقم سینه ریش و دلفگار سبز خط عایشه گوید بهر شب کیه گار افتاده ام تا بکی باشد دو چشمم نتظار سبز خط سنبل تر چون گرفت گرد گلستانش چو خط دیدمش سرچشمه ابحیات اندر خط آن پری