Page image — the source of record
Machine transcription
۴۶
هزاران ویل و افسوس ست بر انکسانیکه
قدر ناموس دین و ایمان خود را نمیدانند
و بتبعیت رسوم و عادات زمانه پیوسته جگر خود را
میخورند کاسی زن و فرزند را ناموس عظمی مینمایند
و گاه ریش و دستار را عروة الوثقی میدانند
و اگر نعوذ بالله رکنی از دین شان بیفتد و یا شطری
از ایمان شان زایل شود اول ندانند و اگر بدانند
بالحره
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.