Page 46

مشرق شینواری شراره های اول حادثه واقع شد که ظاهرا با منیت علاقه نداشت ولی رفته رفته منزله شراره اولرا در حوادث مشرقی گرفته بود : چند نفری از شنواریهای قوم سنگوخیل در يك دره گردش داشتند ، جماعه کمی از کوچیها با مال و امتعه بار شده خود از همان دره عبور مینمودند اینها بخیال اینکه مبادا همان جماعه اول از دزدان باشد و مال و امتعه شانرا غارت بگیرند اسلحه خود را حاضر و آماده ساخته پیش آمده رفتند ، این گمانشان بجا بود یا نبود بهر حال عده اول هم استعداد وصف گرفتن اینها را دیده خود شان هم آماده شدند . از هر جائيكه بود در بین این هر دو جماعه فیر شروع گردید و در نتیجه تبادل فیرها چند نفری از جماعه شنواریها بین زخمی و مقتول بزمین افتد باقی مانده که ضعف خود را فهمیدند افتاده های خود را برداشته بطرف قریه رو بقرار گذاشتند ، اما کوچیها بعد از صاف کردن میدان راه خود را دوام داداند . رسیدن اینها بقریه باهمین وضعیت پریشان اهالیرا به گرد آمدن و ادار ساخت و وقتیکه تنه های خون آلود و بیجان همشهریان خود را میبینند بغضب و جوش آمده فوراً از بین جوانان قریه جماعه مسلح آماده کرده عقب کوچیها را میگیرند نزديك شام بآنها رسیده بعد از بریدن راه توانستند که آنها را بقوت دستگير و مشك بسته بقلعه بیارند . صبح کوچیها را با مقتولین خود نزد حاکم آورده با داد و فریاد زیاد باز خواست از این قتلها طالب شدند حاکم هم آنهارا حبس و دایر - ۳۷ -