Page 231

سید حسین وعده از منصبدارها که باجیر و شدت از شش کروهی کابل و کوهدامن جمع کرده و تعداد آن به ٤٠٠٠ میرسید تشکیل داده بسمت مزار اعزام نمود. در حدود هيبك بين قوای غلام نبی خان و این قوه سقوی مقابله شدیدی واقع شده و قوای سقوی شکست خورده و با خیلی بی انتظامی پاشان گردید. سید حسین با یکعده نفری درین گیرودار خود را از میدان کناره کرده بطرف بدخشان رفت چنانچه از طرف بدخشان چند حمله شدید آورد ولی موفق نشد. تا ٨ جوزا نفوذ غلام نبی خان بهر طرف جاری بود و در هر جا که آثار سقوی ها بود یا کدام جمع آوری می شد فوراً با حرارت وجديت تمام يك مفرزه خود را رسانیده و قوای مخالف را منهزم و پاشان میساخت. در کابل واغلب حصه های مملکت آوازه عملیات او رسیده و چشم امید همه کس بطرف مزار شریف بود که ممکن است مملکت بمجاهدات این سمت از این فلاكت نجات یابد. اما بد بختانه : در ٩ جوزا ، در همین جوش و خروش ، و با که درین عالم امید واری و مظفریت ، تلگرامی از طرف غلام صدیق خان كه سابق سرمنشی بودند برای غلام نبی خان باین مفاد رسید که : « امان الله خان از خاك خارج شد، شما هم باید از خاك خا رج شوید ، متعاقب رسیدن این تلگراف غلام نبی خان مجلسی منعقد نموده مسئله را مطرح مذاکره گذاشت. در مجلس مذکور اکثریت بدین رای دادند که این خدمت نه شخص امان الله خان بلکه برای مملکت است. پس به هیچ صورت نباید از خاك خارج شد ، اما عده اقلیت دیگر طرفدار برامدن شدند . وید بختانه در نتیجه مذاکرات فکر اخیر تصویب شده و در شب ١٠ جوزا غلام نبی خان هشت لك روپیه و دیگر اموال و قالین های که حمل آنها ممکن بود با خود برداشته و با جمعیت خود از راه تپه کثیر روانه شده و روز پنجشنبه بلب دریا و جمعه بخاك روسیه داخل گردیدند. - ٢١ -