Page 419

عزیمت جناب محمدنادرخان از فرانسه برای نجات وطن ٣٤٦ جلد اول - نادر افغان والقای صلاحیت ملتم قربان میکنم. اگر قبل از رسیدن افغانستان در راه بعلت مرض موجوده‌ام که تاب و توان را از من مسلوب نموده است داعی اجل را لبیک گفتم. باز هم افتخار خواهم داشت که در راه خدمتگذاری وطن محبوبم حیاتم را پدرود گفته ام. بعد از تهیه لوازم سفریه بتاریخ ۵ دلو ۱۳۰۷ جناب سپه سالار با برادران شجاع مدارشان از نیس حرکت و کمر را برای خدمت وطن بستند. چون سپه سالار قابل حرکت نبود در مواقع تبدیل نواقل و سواری جہاز اوشانرا ذریعه چهارپائی (اسٹریچر) حرکت میدادند. در چند روز اول سواری جہاز حقیقته که حسب پیش‌بینی داکتران حالت این مرد صداقت طویت خیلی مدهش و نازک واقع شد. از سخن گفتن بکلی قطعاً محروم دیگر از کلمات خارج از موضوع و مباحثات در عالم خیال با ملت افغانستان چیزی شنیده نمیشد ولی در عین غشی و بیهوشی متفکر و متذکر و حواسش متوجه بسعادت و بهبود وطن بود. چنانچه در عین مخاطبه با برادرانش اوشانرا بوظائف غمخواری و رہنمائی ملت ہدایت میدادند. و از نتایج آتیه همان حالت استفسار میکردند و بر حسن و قبح اجرآت شان که الی الان از قوه بفعل نیامده بود. آنها را توبیخ مینمودند ولی بنازم لطف خدایرا که باین سپاهی صادق و خدمتگذار لایق. نظر به این اراده پاک و عزم خجسته‌اش در عین سفر جہاز افاقه را نصیب و مرضش رو به بهبود گذاشت و در موقع ورود ببمبئی فی الجمله