Page 349

نطق سپهسالار در مجلس فاتحه گیری آقای محمد طاهر جان مرحوم ۲۷۶ جلد اول - نادر افغان الهی مرا و جمیع دودمان و خاندانم را و همه خیر خواهان افغانستانرا در راه ادائه فخر و شرف حقیقی وطن قربان کنی تا ماچنان روزیر انشان ندهی که در ملت ، تخم نفاق پاشید باشد و حکومت از ملت و ملت از حکومت متنفر و یکی برعلیه دیگر بداخل اقدامات مخالفانه باشند» «الهی صاوقین افغانستان مملکت افغانستان را بفضل و کرم خود از جمیع بلیات و آفات دهر مصئون و محفوظ و دشمنان شرف و عزت و خائنین این وطن اسلامی ما را در هر دو جهان ملول و مخذول و روسیاه بگردانی و بما طبقه موجوده که امروز مقدرات وطن را بدست داریم چنان توفیق را عطا کنی تا خیر و شر خود را بفهمیم و راهی را اختیار کنینم که در ان رضای تو و آرامی بندگان تو و نیکنامی دارین ما حاصل شود این نطق باندازه مؤثر و سهم آگین بود که از شخص شاه گرفته تا عامه حضار را اشکبار ساخت و این مجلس فاتحه گیری را یک تعزیه خانه حقیقی ساخت ولی احدی نتوانست که بتائید و تردید این گفتار سپهسالار چیزی بگوید. عزیمت سپهسالار از کابل بطرف پاریس بازهم این بیانه همه روانه سپهسالار که آخرین ورود ایشانرا اعلام و انرا در یک مجلس رسمی محضر همه رجال حکومت و معاریف ملت ایراد کردند قلوب