Page 335

استعفای نادری از کابینه حکومت امانی ۲۶۲ جلد اول ـ نادر افغان که من از مدتی گرفتار ناخوشی‌های گوناگون هستم، امروز که من این معروضه را مینویسم وقتیست که آخرین قوا و حوصلهٔ خود را بخرج میدهم و دگر هیچ تاب و توان بمن نمانده است «اعلیحضرتا ! یقین کنید که مانند من شخص مریض که روحاً و جسماً ناخوش است نمیتواند اضافه برین هیچیک بار سنگین را که متحمل هستم شبانه روز بردارم. مخصوصاً از وقتیکه میان من و یک جمعیتی که اطراف و حوالی شما را فراگرفته‌اند، تخالف فکری واقع است، و نظریات خیراندیشانهٔ خود را برضد افکار شما و آنها مشاهده میکنم. «نظر به تجارب عدیدهٔ که من درین ملک حاصل داشته‌ام و از معلوماتیکه بالنسبه روحیات و جذبات ملی دارم خیلی اندیشه میرود که خدانخواسته سیل این افکار موحشه بنیان سلامت وطن ما را متزلزل و کاخ ترقیات مطلوبه را منهدم خواهد ساخت هجوم این خطرات روح فرسا روزبروز بضعف و نقاهت من می‌افزاید. و محبت و درد وطن با روح من مجادله مینماید در حالیکه اعلیحضرت شما هم همهٔ آن عرائض هیخواهانه مرا که برای خیر شما و مفاد ملت و طرز مملکت داری و ایجابات فعلی بحضورتان تقدیم میکنم مع الاسف بنظر قبول نمی‌بینید ـ و بهیچکدام آن اهمیت نمیدهید !! و از وخامت نتیجه این اوضاع جگرخراش هیچ نمی‌اندیشید» «لذا من وجداناً معذور و عقیدةً مجبورم تا اظهار کنم چون من با این اوضاع که