Page 81

۷۹ تمام این ها برباد هم شوند از عهد و پیمان خود نمی گذرند (۱) من روی خود را بطرف حضرت صاحب کرده گفتم حضرت صاحب بعهد و پیمان اینها من قدری اعتماد ندارم (۲) ممکن است که کدام فتنه در حق من بکنند حضرت صاحب قدری بر آشفته شده بمن گفت شما چرا سودا میکنید من ذمه وار شما هستم همان قرآن مبارك هم در دست او بود و قسم یاد کردند که اگر شما را چیزی اذیت بخواهند که برسانند و یا شما را نگذارند که بروید اول گله تفنگ آنها برسینه من خواهد بود بعد هر چه که باشما بکنند – شما خاطر جمع باشید که آنها مسلمان و بعهد خود استوار میباشند هیچ گونه خلاف عهد خود نمیکنند باز در صورتیکه باشما بقرآن عهد کرده اند بهیچ صورت شما تشویش را بخاطر خود راه ندهید (۳) بعد از ان من را سردار صاحب مرحوم باقای غلام حضرت از ارك كشيده بخانه رفتم یکشب بخانه بوده بعد بخانه سردار محمد عثمانخان مرحوم رفتم زیرا عائله من در انجا بود بعد از سه و یا چهار روز برای سردار صاحب گفتم که اگر عائله ممکن نباشد برای وزیر دربار بگوئید که اجازه نامه طیاره را بدهند که خود من تنها بروم ، سردار صاحب فرمودند کز بسیار خوب من امشب رفته اجازه نامه شما را می آورم اگر ممکن شد از عائله شما را توانستم خوب و اگر نتوانستم ( ۱ ) سکنه کابل بخاطر آورند آن نطق سقو زاده را که در ولایت کابل راجع به عفو مالیات و نگرفتن گمرگ و بخشیدن صفائی و نگرفتن نفوسی و قومی و تنخواه مقرر کردن بصغير و کبیر شمالی ایراد کرد و بعد از سه روز آن یکی بعد از دیگر از همه آن مواعیدش عدول کرد درین مورد مراجعه شود به حصه اخیره فقره [ ۲۲۱ ] [ ۲ ] یعنی چنانچه با من عهد کردند و وفا نمودند ! (۳) حالانکه همین حضرت صاحب را سقویها بعد از چندی چقدر اذیت دادند و تکلیف رسانیدند مدتی محبوس نگهداشتند و به محمدولی تا آخر احترام میکردند و آقا گفته باستقبال و مشایعتش می پرداختند !