Page 36

٣٤ گردیدم . مثل دیگر مدعوین در صحن حرمسرای موصوف لب جوی آب بالای پلی که برای حبیب الله بچه سقو جای مخصوص تیار کرده بودند نشسته بودم بعد از استقبال مذکور از طرف صاحب خانه و حضار ، حینیکه فراغت از مراسم پذیرائی و استقبال ، خوشی و ممنونیت ها می کرد از مقامیکه اشتغال کرده نشسته بود اینقدر به یاد ندارم که در پس سلسلهٔ کدام سخن بود گفت « شما میدانید ( بحضار طرف دست راست خود خطاب می کرد ) محمد ولی خان وکیل را چرا دوست دارم ؟ برای آنکه آدم راست و صاف است – چونکه بمن سخن راست گفت . مثل دیگر وزیر هایش سخن پوشیده و سیاسی نگفت گفت که من اختیار ندارم که ترا به بخشم ـ و حقیقتاً کاری کرده ترا خلاص کرده نمیتوانم امان الله خان ( اعلیحضرت ) اگر خودش به بخشد می تواند ـ اگر من ترا عفو کنم فردا اعلیحضرت ممکن است که باز ترا گرفته فشار بدهد چه فایده میکند بخشیدن و عفو من » ! بچه سقو علاوه کرده گفت :ـ « چونکه دو کرت آدم راهی کرده عفو خواستم در یکی خودم تامنار یادگار و پل محمود خان هم آمدم بتوسط یکی از آدمهای معتمد از محمد ولی خان عفو خود را خواستم در جواب محمد ولی خان صاف روشن گفت که من ترا عفو کرده نمی توانم اگر بکنم هم موقتی و ظاهریست ! » باز در همین اثنا بود که بچه سقو گفت : ـ « يك دو دفعه تا نزديك دلگشا رسیدم و خبر راهی کردم » این است چیزهائیکه بیادم مانده حتی در سلسلهٔ بیاناتش امین نخسود نیستم که بدون تقدیم و تاخیر گفتم یانه ؟ بهر حال مشغول بیت شنیدن و خواندن بودیم که قاسم میخواند و مستغنی و سرور جان مخصوصاً