Page 173

۱۷۱ وگرفتۀ خودرا گرفتۀ تقدیر میدانستند ! اما من بندۀ خدایم وخدمتگار ملت خود ؟ اگر ملت من نه بخشد ، من نمی بخشم ! و اگر قوم من نه بخشد من نمیگذرم ! چنانچه بملت من معلوم است که من جنایت کاران اجتماعی وطن را شخصی عفو نموده بودم ! و همه در مقولۀ عفو شخصی من داخل شده اند اما بعد از آن که ملت عزیزم خواهان نظم وعدالت شدند نتوانستم که وجدان خودرا سپر این عواطف شان که مصرانه ومشا عر من حمله می نمود، بسازم ! همین بود که من از ارادۀ شخصی خود گذشته تابع ارادۀ مشروع ملت عزیز خود شدم ! و محاکمۀ آن همه مجرمین اجتماعی را نیز مفوض بخود شان ووکلا، وسنادیدشان نمودم! حتی برای محاکمه محمود ولی ومحمود سامی نیز دیوان عالی ترتیب کردم ! وبرای اظهارات ازادانۀ شان تسهیلات فراهم آوردم وکوشش کردم تا متهمین جنایت ملت بدست ملت ورأی ومحاکمه و تمیز ملت محکوم شوند . همان بود که محمود سامی ومحمودولی یکی بعد دیگری به حضور ملت و نماینده گان شان محکوم به خیانت ملی شده و به حسب شرایع و اصول مقرره که مجازات و تعیین آن حق حکومت است ، تعیین جزا آنهارا بحکومت مفوض نمودند ! اکنون ای ملت عزیزم برای اینکه حاکمیت ملی شما تامین شود ! برای اینکه آن همه جور وتعدی واستبداد های که بشما تحمیل شده است ، جبره گردد ! برای اینکه حس عدالت ونظم که در شما خواه از روی تربیه و خواه از روی عکس العمل بی عدالتی تولید شده است ، تقویه و تنمیه شود! این دو نفر خیانت کاران اجتماعی را که به خیانت نسبت بشما ملت متهم ، وبدست شما ملت محاکمه ، و به نزد شما ملت خیانت وجنایت شان ثابت شده است ؛ نیز برای تعیین مجازات بشما ملت مفوض مینمایم ، تا خود تان بصورتیکه دیدید و شنیدید ورأی دادید ؛ مجازاتشان را نیز تعیین نمائید ! .