Page 31

۲۴ تازیانه بهار ای قلم ای هیکل مضراب ساز زندگی سجدہ ات طور تجلاے نیاز زندگی ای کلید گنج لا یفناے راز زندگی رسم کن تصویر سرشار گداز زندگی دیده اهل وطن در گلشن عرفان کشا از پر پروانه طومار دل بریان کشا خضر را ہی نسخه آب حیات آوردۂ داروی دردم تو روح کانیات آورده مژده جان بخش فرمان نجات آورد از پر پروانه برداغم برات آور دۀ بزبان شعله شمعت پیغام حیات نیست اندر عالم افسرده گی نام حیات نوبهار آمد بدامان چمن گل ریخته است یا مگر خون جگر از چشم بلبل ریخته است دست قدرت تخم گل در خاک کابل ریخته است دسته دسته حلقه حلقه جعد سنبل ریخته است سبزه در موج طراوت غرق طوفان نشاط شش جهت پهن است در عالم بساط انبساط کسوت ارژنگ در بر کرده ابر آذری شد دم طاوس افق از نور مهر خاوری نیر اعظم قماش ابر را کرده زری ذرہ ذرہ از شعاع شمس شد آتش پری شد نسیم صبحی هم از نگهت گل عطر بار ہم بموج مقیاس گل شناور کوهسار