Page image — the source of record
Machine transcription
شماره (۵، ۶) ۱۹ جلد و سال اول
جبن و انقیا و هم عادت تو است .
میگوئی : فضلیت من است بر مخلوقات دانستیم خیر
و شر خود را . حالا که این نزاع ، خیر تو نیست .
آن برخواست و ترا با اغنام مساوی شمرد ، و این ترا
مخلوق آزاد و فرد ذی حقوق ، و انسان بمعنای
کلمه دانست . ولی .... ! چه ...... ؟
در هر دو حال فرقی کمی هم در تو ندیدم ، بل فرصت شمار
عاقبت و مستقبل اندیشی اراده ، عزم ، وابستگی
خیر و شر ترا ندیدم .
میگوئی : «ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الاخره
حسنه » ولی عملا خود نعمتهای دنیا را بر خود نقمت ها
میگردانی ، یا اینکه نصف این دعا را دروغ میخوانی .
از بنی نوع خود ترحم ، شفقت ، میل ، انس را
میپرسی ، ولی غضب و تشبث شخصی را هم برای خود
عادت میگیری . هم ضعیف و هم معتقد بذات خود !!؟
آیینه عرفان ۵-۶- سال ۱
محمود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.