Machine transcription
۷۱
شد ایام جوانی صرف گمراهی تو در پیری
نماراه نجاتم سبوی خود بنمای را هم را
ندارم آرزوی منصب دنیا خداوندا
بلندی بخش یارب نزد پاکان عزوجاهم را
بدنیا چون عزیزم کردی از لطف عمیم خود
بعقبی نیز گردان پاک زافت با شراهم را
ز طاعت پر کناهم بار عصیان کوه ها دارم
تو میدانی خداوند احساب کوه و کاهم را
در این اندیشه بودم کین فغانم را چه پیش آید
بود مرد و د آه من و یا بخشد گناهم را
ندا آمد که ای حاجی غنی ام من تو محتاجی
بدیوان قضا حاجی بحوئی گر پناهم را
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
