Machine transcription
۲۵۶
مخمسات فطری نیز باید ستود.
این قصیده ایست که در مدح مزار گارزرگاه شریف سروده اند
صبحی بجو طر دژم و دیده پرآب
جبهه ز خاک شسته بر کرده سر ز خواب
دیدم که وضع دهر همه گشته منقلب
در اہل روزگار فتاد است اضطراب
دوچار حسرتست اگر عالیست و دون
مقرون کلفتست چه از شیخ و چه ز شاب
از روی عجز فقر بدرگاه کبریا
گفتم بکریه کی صمدی مالک الرقاب
حیران و بینوا و پریشان مضطرب
محزون و جان نگارم مغموم و دل کباب
بر حال زار من نشود گر عنایتی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
