Page image — the source of record
Machine transcription
۲۵۰
میکند جلوه به آئینه بعکس رخ خود
کی نیاز دل دامن نازش گیرد
سر صاحب نظران پست شد در قدش
دست کوتاه کجا زلف در ازش گیرد
بوسه گر بدہد جان بعوض بستاند
ہمچو طفلی که ہمی بخشد و بازش گیرد
زاہد خشک که با دامن تر شد بنماز
شد مغرور خدا هم نمازش گیرد
جای آب د خضر و زمزم و کوثر گردد
زهر محمود که از دست ایازش گیرد
خود بخود جنگ کند یار غیور است قوام
دل چو طرف از نگه عربده بازش گیرد
نصیر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.