Machine transcription
۲۲۵
دوشم بگوش هوش ز غیب این ندا رسید
وقت ظهور مهدی دین هدی رسید
الطاف لطف بیحد و بی انتها رسید
شد سبز گون جلباب نضار الورا رسید
گفتند مرحبا ملکوست مقربین
یاد آورید آنکه خبر داده است اله
اندر کلام خویش بسردار انبیا
دینت بمن سپار که میدارمش نگاه
تو بر مراد خویش بر و سوی خوابگاه
هرگز غمش مخور که منم خیر حافظین
خواهی عزیز من که عزیز خدا شوی
محفوظ ظل عاطفت کبریا شوی
از شر نفس خویش رهی بی ریا شوی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
