Machine transcription
۲۱۲
کاینجا مگر بخون جگر ها وضو کنند
زخمی که بر دلت ز غم دوست شد ضعیف
مگذار تا برشته مریم رفو کنند
قطعه
دوش رفتم بچمن بهر علاج غم دل
دیدم افتاده گلی دست بسپر پای بگل
گفتم ای صدره نشین فلک گلبن باغ
چون شدی خوار و گرفتار به این پایه دل
گفت تنها شدم از جمع رفیقان شدم
دست حسرت بسپر پای ندامت در گل
رباعی
گاهی چو گلم ز خویشتن وارسته
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
