Page image — the source of record
Machine transcription
۱۳۹
بود جاری برخ از فرط الم قطره دمع
رفت فکرت چو رسید این سخن نغز بسمع
آتش آن نیست که پر شعله و خندد شمع
آتش آن نیست که خرمن پروانه زدند
طالع ارشعر تو باشد همه چون در خوشاب
کی توانی غزل عارف شیراز جواب
چون شنا نیست ترا پای در گردآب
کس چو حافظ نکشید از رخ اندیشه نقاب
تا سر زلف سخن را بقلم شانه زدند
سید گلخان
فرزند مرحوم سید میرخان و به عبارت دیگر شاخه برومند
آن درخت تنومند ادبیات است در سال ۱۳۱۹
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.