Machine transcription
۲۳۴
چون درین شکوه محق دید مرا پیر خرد
از تعجب نے ثریا تا به ثریا بر خواست
گفت و یحک ز تو این هرزه درائی دورست
شد یقینم که ترا چشم هنر نابیناست
با غبا نیست که از تربیتش باغ جهان
آنچنان گشته که کمتر حس و خارش طوبی است
بیخودی را زدم ہشت ادب بر لب شوق
تو هم ای خامه بکش دست که هنگام دعاست
دولت و عشرت و اقبال مراد دو جهان
باد همخوابه بخت تو که بسیار بجاست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
