Machine transcription
۳۸۵
از خور طبعت شعاعی را شعاع نور نیست
هم چو خورشید درخشانی تو محبوب القلوب
هر کرا مهر تو در دل نیست در سر شور نیست
تا وجود تو بعالم هست ای عالی جناب
شاعران را بر ادای شعر خود دستور نیست
پیکرت شمع درخشان است و ایشان شب پره
هر کجا مهر است خفاشان مگر مستور نیست
مثل تو هر بقعه را مردی است آباد است رقم
چون تو در هر شهر شخصی نیست آن معمور نیست
هرکس اندر بزم تو وارد شد از غم شد خلاص
هرکسی دور از تو افتاده است آن مسرور نیست
این ملاحتیها که در شعر من است از وصف تست
آن چه گفتیم ز مدحت عشر آن مذکور نیست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
