Machine transcription
که عرض این نتوان کرد جز به چون تو کسی
گذشته از وطن آورده ایم رو به سفر
گسسته ایم دل از هر هوا و هر هوسی
بغیر گوشۀ چشمی ز صاحبان نظر
نگشته در دل ما هیچ تخم تمنایی
بپای اوج کمالی چه نقص بودی اگر
ز فرسایه تو بهره ور شدی مگسی
حریم گلشن کویت نشیمن ما شد
نیافتیم دریغ اعتبار خار و خسی
بروی خسته دلان بسته ئی در اقبال
ز حسن خلق کرمیت عجب بنود نسبی
بصدق خاک درت غایبانه می بوسم
بپای بوس سگانت چو نیست دست رسی
چون
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
