Page image — the source of record
Machine transcription
۳۴۹
لب و دندان آن مه با چه ماند
چو قند با برنج دانه دانه
۱۲ - سلطان حسین میرزای بایقرا -
از امرای سلسله تیموری است در هرات جلوس فرمود و هم درینجا وفات نموده در سنه ۹۱۱ بخاک سپار شد تا اکنون همچنانکه آثار مدنی و عمرانی او باقی است نام او نیز با یکنوع ستایش و احترام در میان اهالی هرات یاد میشود.
گاه گاهی به ادبیات هم میل فرموده و این مطلع از ایشان است
جانا جفا برای وفا میکشیم ما
ترک جفا مکن که جفا میکشیم ما
اگرچه اصلاً هراتی نیستند اما به نسبت اینکه اکثر حصه عمر شان درینجا گذشته و در آغوش هرات مانند فرزندی عزیزی غنوده اند و تخیلات شاعری شان در هرات نشو و نما یافته
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.